اينها همه، هديههاي سبز عموپورنگ به بچهها، نه، فرشتههاي مهربان زندگي است؛ فرشتههايي كه فرشتهوار، او را به اندازه همه شكوفههاي سفيد و صورتي دنيا دوست دارند. راستي عموپورنگ، تو ميداني چند شكوفه سفيد و صورتي بر درختان دنيا ميشكفند؟!
بچهها در انتظار ديدار دوبارهات در سرزمين شاد كودكانهشان با شاخهگلهاي هميشه بهار كه همين ديروز از باغچه نگاه مهربانت چيدهاند به صف ايستادهاند تا آمدنت را به جشن گل و لبخند بنشينند و بر سطر اول دفترچههايشان با مدادرنگي نوشتهاند: «مينويسم ديدار، تو اگر دلتنگ مني، يكبهيك فاصلهها را بردار». تا يادم نرفته اين را هم بگويم كه: عموپورنگ، بچهها بدون تو حتي يك گاز هم به سيب گلاب آرزوهايشان نميزنند، پس خيلي تنهايشان نگذار كه منتظرند و چشمبهراه...
با او كه در آستانه 35 سالگي و بعد از 7 سال اجراي مداوم، همچنان به بهتر بودن ميانديشد و روياي دستنيافتني بچههاست، در منزلشان به گفتگو نشستيم؛ گفتگويي صميمي و جذاب كه گاه، رنگ و بوي دلتنگي و غصه، فضايش را باراني كرد و گاه، خندههاي زيباي كودكي را مهمان عمق دلمان.
ادامه مصاحبه را در قسمت ادامه مطلب بخوانید...
